Je vindt het vast net als ik fijn dat je voor het werken in de zorg hebt gekozen, en dat je ook palliatieve zorg en daarmee stervenszorg verleent. En waar jij nog regelmatig denkt: ‘Stervenszorg hoort erbij en ik doe dit gewoon,’ is het niet gewoon. Het is bijzonder dat jij, ik en velen met ons dit mooie en bijzondere werk kunnen en mogen doen. Het kan ook echt wel eens ongemakkelijk voelen en uitdagend zijn. En dat doe je ‘gewoon,’ en je gaat door.

Maar sta je er wel genoeg bij stil dat het niet gewoon is? Dat het ontzettend knap en waardevol is wat jij en ik doen? Mensen gaan ‘gewoon’ allemaal een keer dood. Maar het begeleiden van een verwacht overlijden, bijvoorbeeld, vraagt zoveel meer dan gewone zorg. Het is triggerend, mooi, verdrietig, ongemakkelijk, ethisch soms lastig, dankbaar, machteloos, en nog zoveel meer. En dat alles mag jij begeleiden en ervaren rondom de stervenden en hun naasten. En dat doe je gewoon. Ik ook, ik doe het ‘gewoon’.

Maar het is bijzonder om dit mooie zorgwerk te mogen doen. En daar mag ook jij waarschijnlijk wel eens wat vaker bij stilstaan. Dat jij met je mooie ZIJN een onuitwisbare impact hebt in het laatste stukje aardse leven van iemand. Daar mag je trots op zijn, en dankbaar dat je dat kunt en doet, ondanks alle uitdagingen die het brengt.

Zelf ben ik vandaag ook weer verrast door het werk dat ik ‘gewoon’ doe. En mocht ik een mooi cadeau in ontvangst nemen van de weduwnaar wiens vrouw ik twee keer in haar laatste levensfase heb ontmoet, tijdens mijn laatste werkdagen in de thuiszorg. En door gewoon aanwezig te zijn, was dat het niet alleen voor haar en hem. Het was bijzonder welke bijdrage ik blijkbaar heb geleverd en welke indruk ik heb achtergelaten.

Bij het overhandigen van dit prachtige beeldje werd door de weduwnaar uitgedrukt: ‘Dat ik als een engel aanwezig was, dat had zijn vrouw na mijn vertrek aan hem verteld’ (en ik blijkbaar precies die dingen aanraakte in het gesprek die belangrijk voor haar waren). En dat ik haar had ondersteund om ‘de overgang’ te mogen maken, en dat ik haar ziel als een vlinder de vrijheid voorbij pijn en verdriet had laten zien.
Het klinkt nu misschien allemaal wat zweverig, maar het klopte toen helemaal. Doordat ik ‘dacht’ gewoon aanwezig te zijn en mijn werk te doen, was het veel meer dan dat.

Graag nodig ik je uit om hieronder ook ervaringen te delen waarin jij dacht: ‘gewoon’ je werk te doen rondom de stervensfase, maar dat zoveel meer betekende voor de mensen voor wie je dat deed.
En daar mag je trots en dankbaar voor zijn. Ik ben in ieder geval trots op jou, en dankbaar dat er zoveel mooie, prachtige lichtwezens en mensen zoals jij en ik zijn die dit werk mogen en kunnen doen.